กล้ากับไม่กล้า

ไม่มีใครช่วยใครได้จากวิบาก

เมื่อต้องพรากจากกายาคราดับฉัน
เมื่อกรรมใดที่เราก่อวิ่งตามทัน
เมื่อวันนั้นวันเดินตามกรรมส่วนตน

เมื่อไม่ครบองคาภพมาประกอบ
เมื่อใดตอบในสิ่งถูกต้องประสงค์
เมื่อถึงคราเวลาตายประกอบองค์
เมื่อคิดช่วยกลับผกวงเปลี่ยนเรื่องตาย

เมื่ิอความพราก

ถ้าเธอเชื่อฉันก็เชื่อเพราะเธอเก่ง

ถ้าเธอเชื่อจริงอย่างเพลงเธอที่ร้อง
ถ้าเธอเช่ือตามชื่อเรียกสิ่งที่ครอง
ถ้าเธอเชื่อแบบไตร่ตรองตามเหตุการณ์
ถ้าเธอเชื่อแบบอย่างทำตามตามกัน
ถ้าเธอเชื่อสิ่งมีค่ามีใครล่ะทำมาก่อน
ถ้าเธอเชื่อครูอาจารย์ที่พร่ำสอน
ถ้าเธอเชื่อในสังหรณ์กร่อนอาการ
ถ้าเธอเชื่อในตรรกะศักยภาพ
ถ้าเธอเชื่อประมาณมาตรปราญอักษร
ถ้าเธอเชื่อเหตุและผลร่วมปกรณ์
ถ้าเธอเชื่อว่าเธออ่อนประสบการณ์

ถ้าเธอเชื่อ

วรรณะ

วรรณะมีสำหรับตนที่รักตน
วรรณะวนในหัวใจฝ่ายผูกขาด
วรรณะมีไว้แบ่งปันของรวมราษฎร์
วรรณะชาติไม่มีจริงแต่เกิดมี
วรรณะกรรมนำเกิดวันวรรณกลาง
วรรณะต่างมีสำหรับคนชาติหลง
วรรณะผ่องงามผิวพรรณเลือดสูงลง
วรรณะคงจริงหรือคนวรรณครอง
วรรณะมีหมดวรรณะเมื่อมีพุทธ
วรรณะหลุดไม่หลุดอัตตาผูกสัตย์
วรรณะมีเพื่อสิ่งนี้แบ่งลงภัทร
วรรณะจัดสรรค์ลงตัวควรได้ใด

พวกเทพชอบกระตุ้นให้เกิด ชน

เมื่อเป็นบุรุษที่1หรือ2

บุรุษที่2หากจ้องมองความเป็นท่าน
มองดูท่านมองดูวรรณเธอสูงค่า
ดูแท้จริงโอ้ใจท่านสูงนำพา
บุญใดหนากรรมใดหนุนลุ้นจ้องมอง

ท่าน

ทานเอ๋ยทานนำหน้าช่วยด้วยไม่เอก
ทานใหม่เล็กทานใหม่ใหญ่หรือเก่าหนา
ทานเอกท่านผู้สำคัญปรมา
ทานเอกหนากว่าธรรมดาทำมาใด

บุรุษที่2

หากวันใดฉันพบเธอฉันจะให้

หากวันใดร่างกลับกรายไม่สายเลือด
หากวันใดที่เราพบไม่แห้งเหือด
หากวันใดฉันจะเชือดศีลธรรมเธอ
หากวันใดที่เราพบคนที่รัก
หากวันใดเราพบจักมาเพื่อให้
หากวันใดที่เราไม่มีอะไร
หากวันใดเธอกลับใจไม่ญาติกัน
หากวันใดบุญนำให้เรามาพบ
หากวันใดกุศลรบวีระหลัง
หากวันใดฉันพบเธอมีพลัง
หากวันใดตั่งใจจังแสวงบุญ