ไปไหนมาก็สามวาก็สองศอก

ไปไหนบอกก็บอกไปเฉเฉไฉ
ไม่ไปไม่ไม่ไปมามามาไป
ไม่ไปไหนไม่บอกใดใยไปมา


ไม่เห็นจะไม่เห็น
เห็นจะเห็น

สิ่งปิดบังใจ

เมื่อคราใดที่หวาดกลัวชั่วดำดิ่ง
เมื่อคราสิ่งปิดบังใจในร้ายร้าย
เมื่อคราส่งบาปใบบุญเบิกบานใจ
เมื่อคราใดพบมารเเล้วแจวโกยเร็ว

เป็นตามกรรมการกระทำผลที่ได้มากที่สุด

การกระทำนำให้เป็นเช่นอย่างนั้น
ทำงามวันได้งามยิ่งส่งต้องได้
ทำให้รักย่อมได้รักสุขสบาย
ทำสุขให้ได้สุขกลับทับทวี
ทำบุญบานได้บุญสานฟูสูงส่ง
ทำกุศลลงย่อมสนใจทางสุขขี
ทำไม่สนแล้วเพราะอกุศลหนทางมี
ที่ผิดวจีย่อมได้ผิดน้้้้นติดตาม
ทำให้ยุ่งได้ยุ่งๆอ่านไม่ออก
ทำกลับกลอกได้กลับกลอกแน่อะหัง
ทำให้เห็นภาพสวยงามเห็นสวยยัง
ทำให้ม่ังมรรคาใจได้้มรรคคน
ทำได้ภาพภาพกลับเห็นเรื่องสุขสน
ทำทุกข์ทนได้กลับแล้วพบความดับ
ทำให้ตายย่อมได้ตายเมื่อใดนับ

ทำให้

แยก

เป็นตามกรรมการกระทำของทางแยก
แยกเขาแบกแยกแผ่นผืนพื้นแยกสัง
สังคมแปลกสังคมแยกพื้นจิตตัง
แยกคนฝั่งแยกคิดเขาคิดเราแล

วัฏฏะสงสารทักษิณหรืออุดร

สงสารเขาแต่เธอไม่สงสารฉัน
สงสารมันแต่เธอไม่สงสารเผือก
สงสารคนยากไร้รากหรือผู้เลือก
สงสารเปลือกหรือสงสารที่หัวใจ
สงสารภาคใต้เป็นทุกข์หรือภาคเหนือ
สงสารเสือหรือสงสารสัตว์ถูกล่า
สงสารใจของอกเขาหรือเราวา
สงสารน่าน่าสงสารสาระยงค์

มีเธอจึงไม่มีฉัน

มีเธอจึงไม่มีในตัวฉัน
มีเธอนั้นจึงมีฉันวันนี้ได้
ไม่มีเธอไม่มีฉันก็สิ่งใด
ไม่มีเธอมีฉันได้วันไหนเอย

อธิ

อธิการอานทิกรณ์อ่อนทำกาล
อ่อนโอฬารอานอากรณ์อ้อนอิงฝัน
อำอุราอนาธรเอื้อนานวัน
อิทธิระอาอำหนักผันอันหน่ายเร็ว

ปริญญาใจ